zaterdag 31 maart 2018

- Lieve Volgers, Ik wens jullie een fijne pasen!


- Pddnoss



- Eerste verhuisdag!

Hallo Allemaal,
We hebben vandaag de eerste verhuisdag gehad van mijn Studio via Begeleid wonen, Ik ben heel erg tevreden. Een deel van de meubeltjes hebben we al gekocht, alleen nog niet alles staat er. Wat komt er veel kijken bij een verhuizing. Je moet alles precies opmeten zodat je later niet voor verassingen komt te staan, dat het niet past. Omdat het via begeleid wonen is en dus ook een nieuwe locatie van mijn woonhuis, hebben we alles nieuw. (gemeenschappelijke keuken/woonkamer!) Alles is vernieuwd dus hebben wij als cliĆ«nten samen met de begeleiders en ouders meegeholpen overhuizen. Dat was een hele klus!! Ik ben blij als alles straks achter de rug is. Het word echt prachtig. Als jullie een keer willen komen kijken mag dat altijd! (voor de mensen die ik ken bedoel ik!) Ik ben nu dus druk bezig om het om te toveren tot een mini paleisje. Omdat de ruimte niet groot is, moet ik creatief denken. Maar dat lukt me heel goed. Mijn moeder heeft ook een goede kijk om het leuk in te richten. Dit is dus pas de eerste verhuisdag, en er komen nog 2 dagen aan dat we alles gaan overhuizen! Binnenkort als alles klaar is mag je gerust een afspraak maken met mij via whatsapp om alles te komen bewonderen! Er komen natuurlijk ook fotos van mijn Studio op mijn blog te staan. Zodat de mensen die mij volgen ook een kijkje kunnen nemen. Ik hou jullie op de hoogte! xYoni

vrijdag 30 maart 2018

- Het Idealplaatje! ''Niemand is perfect''

''Jezelf zijn'' Dat is heel belangrijk. Soms wil je beter overkomen als je bij een bepaalde groep bent, Je schept op omdat je voelt dat de druk in die groep groot is. Je bent bang dat iedereen je niet leuk genoeg vind. Dat je maar ''saai overkomt'' Dat zullen vaak veel mensen herkennen. In de pubertijd ben je kwetsbaar en onzeker en is het nog zoeken naar vrienden en acceptatie. Niemand wil een buitenbeentje zijn en gepest worden. Sommige gaan andere dan beledigen/pesten om zelf niet buiten te maatschappij te vallen. Iedereen wil populair zijn en zeker in de pubertijd. Je bent dan de grenzen aan het opzoeken en je komt jezelf dan echt tegen. Het is zo ontzettend belangrijk dat je gewoon jezelf bent, Jij bent echt de moeite waard als je gewoon aardig bent voor andere. En als iemand jou niet leuk vind omdat je misschien een beetje saai overkomt, Dan is dat dikke vette pech! Jij bent al goed bezig als je iedereen gewoon in zijn of haar waarde laat. Je hoeft geen dingen kapot te maken of veel te vechten om door andere stoer gevonden te worden. Dat is de slechte invloed vrienden en dat maakt je als kind/puber enorm kwetsbaar! Ook als je anders bent, en je hebt een beperking of ziekte is het belangrijk dat je jezelf bent. Je hoeft jezelf niet mooier voor te doen, Jij mag ook trots op jezelf zijn! Ook als je misschien geen mooi uiterlijk hebt of je bent een beetje misvormd dan nog mag jij jezelf laten zien! Het innerlijk dat is voor mij het belangrijkst! En zo zouden meer mensen moeten denken.. We moeten onszelf niet vergelijken met filmsterren of fotomodellen. Iedereen is mooi op zijn of haar manier, Iedereen is uniek! Ik wil graag dat ook de mensen zichzelf zijn die misschien iets afwijken van het standaard patroon, Want dat wil ik graag bereiken met mijn blog! Respect voor mensen met een beperking en ziekte... Wij hebben vaak al genoeg verdriet meegemaakt en wij willen ook gewoon geaccepteerd worden net zoals iedereen!

- Jezelf alleen voelen, ''Ik heb altijd op groepen gewoond''

Even voor de duidelijkheid ik heb hele lieve ouders, Maar toch woon ik al vanaf mijn 11de uit huis, Ik heb heel mijn leven op groepen gewoond. Ik voelde me in het verleden vaak alleen als mijn ouders mij weer naar de groep brachten. Ik zag ze dan door het raampje van me kamer steeds kleiner worden.. Het voelde alsof ze mij in de steek lieten. Het voelde als klein meisje zo intens verdrietig, Ik heb daar echt een trauma aan opgelopen. Ik voelde me zo ongelukkig. Mijn zusje woonde gewoon thuis en waarom ik niet? Het voelde echt alsof ze niet van mij hielde. Alsof ze me niet meer wouden hebben, Ik was een rotkind ik doe mijn ouders verdriet, dacht ik altijd. Dat ik op jonge leeftijd gewoon de controle over mijn leven verloor, daar kon ik eigenlijk helemaal niks aandoen. Het was mijn eigen schuld niet. Dat weet ik nu, maar vroeger dacht ik dat ik daar zelf de oorzaak in was.
(Uit huis plaatsing groepen etc!) Ik gaf mezelf overal de schuld van. Het voelde gewoon alsof ik een lastig onhandelbaar kind was, waar ze graag afstand van deden. Nu ben ik volwassen en weet ik dat ze dat voor mijn eigen bestwil deden. Maar als klein meisje voelde het alsof ik in de steek gelaten werd. Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen met woongroepen? Weglopen..... Dat deed ik ontzettend vaak, Gelukkig ben ik nooit in verkeerde handen gevallen. En is alles steeds goed afgelopen. Maar dat had ook anders gekund dat besef ik nu heel goed! Je hoort vaak dingen van loverboys die naar zulke kwetsbare meisjes/vrouwen op zoek zijn zoals ik. Ik moet daarom nu nog steeds altijd goed opletten met wie ik afspreek en dat ik een goede invloed van vrienden heb. Ik ben nog steeds kwetsbaar daarom moet ik heel goed oppassen dat ik geen domme dingen doe! Maar nu heb ik een hele betrouwbare vriendengroep en daar ben ik blij mee...

- Ik vind het moeilijk om sommige vrienden te moeten loslaten!

Ik heb afgelopen jaren veel vrienden gemaakt, Er zijn helaas ook wat vriendschappen verwatert, Dat is normaal, In je leven komen en gaan mensen. Sommige vrienden zijn voor altijd en sommige voor een deel van je leven. Omdat ik vroeger weinig vrienden had, was ik heel erg gehecht aan bepaalde vriendinnen, Ik ''Claimde'' hun een beetje en kon hun daarom moeilijk loslaten toen hun eenmaal een andere weg ingingen, Als je vaak aan een andere baan/studie begint horen daar weer nieuwe mensen bij.. Eigenlijk bestaat het hele leven uit korte periodes waar je veel met bepaalde personen omgaat. Dus het is echt niet persoonlijk bedoelt als je met sommige vriendinnen uitelkaar groeit. Ik heb dat wel een tijdje heel erg gevonden. Omdat ik in het verleden niet zo goed gevulde agenda had als nu. Ik heb nu een hele fijne sociale kring en ik onderneem heel veel leuke dingen. En ik heb afgelopen tijd heel veel nieuwe leuke mensen leren kennen met wie ik bevriend geworden ben. Sommige vriendinnen heb ik al bijna mijn hele leven, Andere heb ik afgelopen jaren leren kennen. Allemaal verschillende type meiden en dat maakt het juist leuk! Ik ben niet meer zo moeilijk als vroeger in het maken van nieuwe contacten. Ik zit beter in me vel en word niet meer zo snel boos. Ik hoor van veel mensen uit mijn omgeving dat ik positief veranderd ben. In het verleden kon ik een echte bitch zijn, Ik kon met mijn gemene opmerkingen mensen kwetsen. Ik roddelde vaak en ik kwam vaak in de problemen/ruzie. Ik heb afgelopen tijd veel geleerd. Ik kan me beter in iemand anders verplaatsen en ben ook veel zorgzamer geworden naar iedereen. Natuurlijk komt soms nog wel eens iets vervelend mijn mond uit, Maar het is allang niet meer zo erg als het geweest is. Ik blijf natuurlijk een felle tante dat hoort bij mijn karakter. Maar ik probeer echt wel voortaan op mijn taal te letten, zodat ik andere mensen niet kwets/teleurstel' Ik heb ook zelden ruzie, Terwijl ik vroeger van het ene probleem in het andere kwam. Ik leer veel! En ik ben nooit te oud om dingen bij te leren toch?

- Taxbus & Valys!

Voor mensen zoals ik is er een speciale taxi waar je voor een betaalbare prijs kan reizen, Taxbus is er voor afstanden in de regio, en Valys is er voor de langere afstanden. Alleen loopt het vaak mis bij de taxi, Het lijkt ideaal voor een paar euro op en neer reizen, Maar soms moet je nog een dik uur in de taxi zitten omdat je nog veel mensen moet ophalen, Als het even tegenzit zit je soms anderhalf uur in de taxi voor een rit wat normaal een halfuurtje reizen is. Dat risico loop je wel helaas. Soms is het gewoon heel erg klote als het druk is, dat je dan al die mensen nog ergens op moet halen en weg moet brengen. Ik ben dus vaak de sjaak, Dan is het met de auto ongeveer 20 minuten reizen, en met taxxbus/valys ongeveer 3 kwartier tot een uur! Ik kom dan veel te laat voor afspraken en dat is klote. Ik ben wel blij dat het er is voor onze doelgroep. Je word van ''deur tot deur'' afgezet en dat is heel relax. Geen gedoe met het openbaar vervoer. Ik had in het verleden ook wel bepaalde schaamte om met een speciale taxi te reizen, Zo groot lomp busje met taxbus erop, Ik heb dat nog wel eens dan word ik voor een cafee afgezet waar het druk is, en dan heb ik het gevoel dat iedereen altijd raar na mij kijkt.. Ik voel dan voor mijn gevoel alle blikken op mij gericht, Soms rijd de taxi ook in gewone normale autos. En ik hoop elke keer opnieuw dat ik opgehaald word met een normale minder opvallende auto. Ik hoef me niet te schamen maar dat doe ik soms wel. Ik heb het gevoel dat mensen altijd oordelen als ze niet aan de buitenkant zien dat ik met een speciale taxi reis. Ik moet elke keer keer opnieuw verantwoording afleggen waarom ik recht heb op een speciale taxi. Dat is soms heel erg irritant! Ik ga niet voor me lol met die taxi. Ik vind het al erg genoeg dat ik daarvan afhankelijk ben toch? Hoe zijn jullie ervaringen bij Taxbus/Valys?  Ik vind het over het algemeen gezellige ritten. De chauffeurs zijn meestal heel gezellig, Er zitten ook wel wat versierders bij maar daar kan ik wel om lachen! Ik heb vaak hele leuke gesprekken, En soms zit er ook een minder leuke chauffeur bij maar daar besteed ik dan gewoon geen aandacht aan! Ik klaag niet vaak maar als ik dat wel doe is het wel terecht! Ik heb 1x gehad toen zat een taxi chauffeur gewoon porno in de bus te kijken, Hij zei: ''Vind je het goed dat ik dit even bekijk'' en zetten hij doodleuk zijn mobieltje in de houder zodat ik ook nog alles mee kon kijken. Ik voelde me heel raar, Ik ben een jonge vrouw en dan voelt dat gewoon niet veilig! Gelukkig heeft hij verder niet aan mij gezeten en heeft hij zich verder netjes gedragen maar toch.....? Ik heb er wel een klacht voor ingediend! Ik heb vaker geklaagd, sommige chauffeurs gaan ook te ver en gedragen zich on acceptabel. Meestal heb ik wel fijne ritten maar er is soms een uitzondering....
Groetjes Yoni



- Seksualiteit en Relaties

Het is grote onzin dat autisten geen behoefte aan relaties, seksualiteit en vrienden. Het beeld van mensen met autisme is, dat het grote nerds zijn die de hele dag achter hun pc zitten. In films word autisme vaak beschreven als contactgestoorde mensen. Dat vind ik zo jammer! Ik ben een jonge meid met een grote vriendengroep en hou veel van feestjes en gezelligheid! Ik ben wel al jarenlang single maar sta natuurlijk wel open voor een relatie. Sex speelt daar natuurlijk ook een rol in, Het is niet zo omdat ik een verstandelijke beperking heb dat ik geen behoefte heb in sex. Dat word vaak gedacht dat wij achter zijn op dat gebied in onze ontwikkeling. Sex hoort bij het leven en waarom zouden mensen met een achterstand daarin geen behoeftes hebben? Ik ben maar licht verstandelijk beperkt. Maar ook bij mensen met een zwaardere verstandelijke beperking, word sex vaak een taboe. Ook merk ik dat sommige hulpverleners dit onderwerp het liefst vermijden. Dat vind ik jammer, Gehandicapten mensen hebben net zo goed behoefte aan sexueel contact, en daar zijn wij echt niet anders in als andere. Alleen bij veel gehandicapten moet je dit onderwerp juist wel bespreekbaar maken, Dat is heel erg belangrijk. Zo voelen zij zich beter begrepen. Vaak bespreken begeleiders dit niet omdat ze het een lastig onderwerp vinden. Of ze denken: Oh daar zijn gehandicapten toch niet mee bezig? Maar ook wij zijn normale mensen met behoeftes. Kijk ik ben een beetje verstandelijk wat achter, Maar ik kom wel op voor de mensen met een wat zwaardere verstandelijke beperking, die zichzelf misschien niet zo goed uit kunnen drukken als ik. Als jij een hulpverlener bent van iemand met een verstandelijke beperking zou ik zeker dit onderwerp bespreekbaar maken.... Vragen mag je me altijd stellen! Ik wil zo duidelijk mogelijk alles in dit blog beschrijven, Seksualiteit en een verstandelijke beperking zou geen taboe meer hoeven te zijn.....

- Angststoornis.

Ik had voor mijn medicatie ontzettend veel last van angst, Nu kennen de meeste mensen mij als een vlotte sociale jonge meid, die veel dingen onderneemt met veel mensen. Jullie moeten een ding niet vergeten dat ik niet altijd zoveel vrienden heb gehad. Ik durfde in het verleden niet naar buiten. Ik was overal bang voor. Even de hondjes uitlaten was al een hele opgave. Vrienden had ik niet en zat hele dagen thuis. Ik vind het belangrijk om deze dingen ook te bespreken in mijn blog, Jullie zien mij vaak met veel vrienden, maar dat is niet altijd zo geweest. Ik was zo angstig! Mijn klachten begonnen toen ik 11 jaar was, En toen ik een paar jaren later eindelijk medicatie kreeg, veranderde ik helemaal! Ik voelde me weer ontspannen en gelukkig, door de Citalopram! Wat een wonder middel! Daarom begrijpen jullie misschien wel dat ik heel erg bang ben om deze medicatie weer af te bouwen.. Ik ben natuurlijk bang voor een terugval.. Ik weet hoe ik voor mijn medicatie eraan toe was. Ik was in het verleden ook erg dwangmatig over mijn uiterlijk, Zo heb ik een tijdje ontzettend veel makeup gedragen en werd heel boos als mijn ouders zeiden, dat ik teveel poeder/foundasion droeg, Ik vond me vingers te lang, Mijn hoofd te lang/smal en elke keer vroeg ik aan andere de bevestiging of ik er leuk genoeg uitzag, Als ik die bevestiging niet kreeg werd ik erg onzeker. Ik begon een obsessie te krijgen voor mijn uiterlijk. En ik kon echt doorschieten in vraaggedrag over mijn uiterlijk, Ik vroeg altijd aan vriendinnen of ze vonden dat ik er leuk uitzag, welk cijfer ze me gaven. Dat klinkt een beetje raar, maar ik was toen erg dwangmatig. Sommige vriendinnen die mij al lang kennen zullen dat probleem nog wel herkennen bij mij. Nu heb ik mezelf geaccepteerd en is mijn zelfbeeld heel erg gegroeid! Daar ben ik heel blij mee. De medicatie zal daar waarschijnlijk ook een rol in hebben gespeeld... Zijn jullie wel eens onzeker over je uiterlijk? En hoe ga je daarmee om?

- Werk & Zelfstandigheid.

Ik leef van een uitkering, (Wajong) en ik doe vrijwilligerswerk in de ouderenzorg. Het is voor mij heel erg moeilijk als ik onder druk moet presteren. Een betaalde baan kost voor mij teveel energie. Ik loop vast als ik teveel moet doen in korte tijd. Dan krijg ik veel chaos in mijn hoofd en overzie ik alles niet meer goed. Ik ben 100% afgekeurd en vaak begrijpt mijn omgeving dat niet goed. Ze zien niks aan de buitenkant dus is er helaas veel onbegrip voor mijn situatie. Ze zien een vlotte meid die goed kan praten en daarom denken ze vaak dat mijn autisme wel mee valt. Ze zien niet dat ik van binnen in mijn hoofd altijd moet leven met chaos en drukte. Nooit staan mijn gedachtes eens stil.. Dus ik ben elke dag altijd ontzettend moe van alle indrukken wat ik krijg op een dag. Daarom heb ik ook heel erg moeite met mijn zelfstandigheid. Een simpel taakje zoals de was doen of mijn kamer schoonhouden kost mij vaak al naar een dag werken teveel energie. Het is niet dat ik daarvoor te lui ben of dat ik er geen zin in heb, Het is vaak al een te grote opgave, Je moet eens na gaan als jij altijd 100 gedachtes hebt in je hoofd en er zit nooit een uit knop op, en dat gaan de hele dag door, dag in dag uit, En je moet dan ook nog taken uitvoeren in het huishouden, Dat is vaak onmogelijk. Het is niet dat ik dom ben, Ik begrijp echt wel veel, Door mijn Nld vind ik handelingen leren vaak moeilijk. Een simpel taakje zoals de was doen of een maaltijd koken is al lastig. Het duurt heel lang voordat ik die dingen in mijn hoofd heb opgeslagen, Omdat ik vaak alles 5 minuten later weer vergeet. Daarom zijn huishoudelijke taken soms te hoog gegrepen. Vaak zie je niet aan mijn uiterlijk dat ik maar zo weinig dingen aankan, Mijn vlotte babbel is daarom ook mijn valkuil, Omdat ik mezelf altijd overal uit kan lullen, staan mensen ook altijd raar te kijken dat mijn zelfstandigheid zo laag is. Waarom kan jij niet gewoon op jezelf wonen met een paar keer per week begeleiding? word er dan aan mij gevraagd. Ze begrijpen niet dat ik nog veel behoefte heb aan hulp. Ik hoop ooit mijn zelfstandigheid toch uit te bereiden, Daar doe ik heel erg mijn best voor! Maar als het niet lukt moet ik mezelf daar niet verdrietig om maken..

- Hoe ik met spanning omga..?

Iedereen verwerkt spanning op een andere manier, Nu ga ik wat dingen in mijn blog neerzetten wat ik altijd doe als ik chaotisch ben.. Nu leren jullie mij steeds beter kennen. Hopelijk geeft dit een duidelijk beeld over hoe ik bepaalde informatie verwerk.

1. Ik ga altijd heel lang douche (of in bad!)
2. Ik drink heel veel, (Geen alcohol!) of eten.
3. Ik ga heel veel praten.
4. Ik vraag aan papa of hij wil Scooteren, of een stukje wil Autorijden.
5. Ik stuur mijn ouders echt heel erg veel appjes. (teveel!)
6. Ik krijg heel veel vragen, en wil ook graag bevesteging,
7. Ik moet altijd dingen ondernemen, Ik kan niet een dagje niks doen anders word ik erg onrustig!
8. Ik ga mijn gevoelens opschrijven of gedichten maken.
9. Ik kan ook mijn rust uit computeren halen.


- Eigen Studio

Het zal mij een hoop rust geven, Een eigen studio. Ik ga vandaag met mijn ouders op meubeljacht! Ik heb er echt super veel zin in. Zo kan ik alles naar mijn smaak inrichten. Binnenkort komen er ook fotos op mijn blog te staan van mijn studio en hoe het geworden is.. Eindelijk een eigen plekje waar ik in rust kan leven. Hier kan ik mezelf ontwikkelen en kan ik waarschijnlijk in de toekomst nog een volgende stap naar zelfstandigheid maken. Zo maak ik een groei door en leer ik veel dingen die je moet kunnen om zelfstandig te kunnen leven. Mijn droom is ooit een eigen appartementje te hebben, met hulp op afstand. Zo kan ik mijn eigen dagen invullen. En heb ik ook wat meer vrijheid. Ik vind het heel lastig om steeds zoveel rekening te moeten houden met regels en afspraken. Ik wil meer mijn eigen inbreng hebben op dingen. Ik hoop in de toekomst dat ik niet steeds meer zo vroeg op de groep hoef te zijn. En dat ik zelf me eigen sleutel heb en ook een beetje mag bepalen hoelang ik weg blijf. Dat zou echt een hoop rust geven. Ik blijf aan mezelf werken en ik ben er nog lang niet.. Maar ik blijf er de moed in houden en alles positief inzien! Ik heb nog zat dromen en die geef ik niet op! Misschien herkennen de hulpverleners mij niet meer terug over 5 jaar, (op een positieve manier!) Ik vind het vaak heel vervelend dat ik steeds zo vroeg binnen moet zijn, Ik heb niet echt de ruimte om zelf te bepalen hoelang ik met mijn vrienden afspreek. Daar komen vaak ruzies door, Ik wil niet dat ze mij behandelen als een meisje van 12, Ik maak ook stappen, Ik wil mezelf ook ontwikkelen. En als ze mij dan kort houden vind ik dat heel erg! Ik ga voortaan netjes om met de afspraken en zo hoop ik het vertrouwen terug te krijgen van mijn ouders en begeleiding. Ik hoop steeds op een beetje meer vrijheid... Ik ben nog niet waar ik wil zijn, Maar ik blijf positief!


donderdag 29 maart 2018

- Steeds een wisselend team van mijn woonhuis!

Weetje waar ik een hekel aan heb? Dat er steeds zoveel nieuwe leiding word ingewerkt bij ons, Er zijn er afgelopen tijd meer als 10 verpleegkundes bij ons weggegaan. Ik vind dat heel irritant. Ze weten dat ze met jongeren werken met een vorm van autisme. En elke keer blijven er nieuwe gezichten bij komen! Het is nooit een vast team. Elke keer gaan er weer begeleiders naar een korte tijd. Ik moet steeds wennen aan die nieuwe mensen. Ze beloven ons als cliƫnten steeds dat er een vast team komt, Soms heb je een band met iemand opgebouwd en gaat die 3 maanden later alweer weg. En het werkt niet dat bij onze doelgroep elke keer 20 nieuwe mensen ingewerkt worden. Zo hebben wij ook geen kans om iedereen te leren kennen toch? Ze weten dat wij behoefte hebben aan vaste gezichten. en niet dat het zovaak veranderd! Vaak begrijpen de nieuwe leiding mijn afspraken nog niet goed en dat zorgt vaak voor ruzie. Als je steeds een nieuw team Verpleegkundes hebt dan is het onmogelijk om alles helder te krijgen voor ons als bewoners. Iedereen heeft weer een andere manier van werken en dat zorgt vaak voor veel woede en chaos bij ons. Als er zoveel mensen worden ingewerkt en als ze dan ook naar een tijdje weer weggaan, Is dat voor ons heel lastig. Wij moeten elke keer onze problemen opnieuw bespreken. Elke keer ons verhaal 10x uitleggen aan nieuw personeel. Weetje dat ik nu gewoon zoveel begleiding heb gezien dat ik geen behoefte meer heb om nog meer mensen dichtbij te laten komen? Voor hoelang blijven hun weer? Daar word ik soms echt schijtziek van. Sommige hebben een werkwijze waar ik niet tegen kan, Met andere klikt het juist weer erg goed. Bij mij kan je beter op een leuke humorvolle manier in gesprek gaan, als alles heel bot bespreken met mij, Ik kan er ook niet tegen als ik spanning heb dat je dan heel veel dingen achterelkaar gaat vragen, Als ik spanning heb laat mij dan even met rust. Anders word ik vaak alleen maar boos en dan gaat het mis! Ik wil met mijn blog ook laten zien hoe ik me voel.. Wat er door mijn hoofd gaat! Wat mijn gevoelens en gedachtes zijn.. Zodat ik in de toekomst beter begrepen word! Groetjes Yoni

- Stichting Leuk je te Ontmoeten!

Als je een lichte beperking hebt is het ontmoeten van nieuwe mensen soms lastig, Daarom organiseert Stichting leuk je te Ontmoeten 1x per maand een avond voor mensen die het moeilijk vinden om nieuwe sociale contacten te maken. Iedereen heeft behoefte aan vriendschap en leuke dingen doen. Op deze avond heeft iedereen respect en accepteren we elkaar. Je kan gewoon jezelf zijn en niemand zal een vervelende opmerking maken. Als dit wel gebeurd is er altijd een team van begeleiders die voor je op komen, Het is dus een hele veilige omgeving met lotgenoten zoals jij en ik. Als je het spannend vind om alleen te komen, mag je altijd iemand mee nemen. Als je interesse hebt kan je even deze website bekijken voor meer informatie! Ik raad het je zeker aan! https://www.facebook.com/stichtingleukjeteontmoeten/


woensdag 28 maart 2018

- Woede aanvallen

Vandaag wil ik het met jullie hebben over woede aanvallen, Want ja autisten kunnen ook behoorlijk veel last hebben van ''blinde woede'' Ik ben in het verleden echt een driftkikker geweest.. Het was niet altijd alleen maar verbale agressie. Ik kon ook iemand aanvallen als ik ruzie had. Het kon soms zo zwart voor mijn ogen worden dat ik mezelf niet meer stoppen.. Mijn agressie moet er dan uit! En daarom gooi ik vaak met spullen en soms gebeurd het ook wel eens dat ik in een gevecht beland. Vroeger zei mijn opa altijd: ''Yoni leer eens tot 10 tellen schat'' Maar als jij zelf geen last hebt van woede aanvallen is het moeilijk om daarover te oordelen. Ik krijg op dat moment het ontzettend warm en ga ik trillen, Ik kan het niet beschrijven wat er dan allemaal door mij heen gaat.. Ik ben op zo moment echt wanhopig! 100 gedachtes gaan dan kei snel door mijn hoofd.. Ik heb veel kapot gemaakt wat ik dan later ook weer zelf moest betalen. Ik heb ooit helemaal onder de blauwe plekken gezeten omdat ik had gevochten met een meisje. Regelmatig had ik last van woede aanvallen en die kon ik dan ook onmogelijk stoppen. Nu heb ik alles beter onder controle en dat is fijn! Hebben jullie ook last van woede aanvallen door je autisme? Ik ben benieuwd hoe jullie daarmee om gaan....?

                     

- Welke punten willen jullie nog besproken hebben in mijn blog?

Hallo Volgers,
Ik ben heel benieuwd welke punten jullie nog besproken willen hebben door mij in mijn blog? Zijn jullie als lezers nog ergens nieuwschierig na? Ik vind niet snel iets raar of vreemd. Ik ben heel open en wil alle vragen graag duidelijk beantwoorden. Ik vind het niet erg als het persoonlijke dingen zijn.. Dus als jullie nog onderwerpen weten die ik in mijn blog kan bespreken.. Reageer maar!
xYoni


''Eerlijk voor mijn beperking uitkomen''

Ik ben voortaan eerlijk tegen mijn omgeving over mijn beperking, Ik heb van mezelf kunnen accepteren dat ik anders ben. Dat is al een hele grote stap van mezelf. Vroeger had ik een bepaalde schaamte en wou ik het liefst alles verbergen. Ik was bang, Bang dat mensen oordeelde zonder mij een eerlijke kans te geven! Er is helaas nog steeds een groot taboe op gehandicapt of ziek zijn, Zeker als je het niet altijd aan de buitenkant kan zien. ''Stel jezelf niet zo aan jij bent echt niet gehandicapt hoor'' Omdat mensen het niet kunnen zien aan mijn uiterlijk denken ze altijd dat ik ''overdrijf'' Regelmatig is in het verleden geroepen dat ik van een mug een oliefant maak. Als ik bepaalde dingen niet aankon op school werd ik raar aangekeken. Of kreeg ik opmerkingen: 'Yoni dat is echt makkelijk waarom doe je dat niet gewoon? Niet alle dingen zijn zo vanzelfsprekend in het leven, Wat voor jou normaal is, Is misschien voor mij niet haalbaar.. Omdat ik goed kan spreken lijkt het alsof ik niks mankeer.. Maar met mijn zelfstandigheid ben ik totaal nog niet ver.. Ik ben misschien 26 jaar maar ik ben echt nog niet zo goed ontwikkeld als andere meiden van mijn leeftijd.. Natuurlijk ben ik een jonge vlotte meid en ik heb precies dezelfde interesses als andere van mijn leeftijd. Lekker uitgaan, dansen, en ook ik kan urenlang bezig zijn met uiterlijke verzorging. Maar toch zijn er een aantal dingen die anders werken bij mij, Je ziet het misschien niet als je me nog niet zo goed kent. Maar pas als je dicht bij mij komt, en we worden vrienden. Dan vallen jou steeds vaker kleine dingetjes op aan mij. Ik ben voortaan heel open naar mijn omgeving, Oke ik loop niet met mijn beperking te koop. Ik schreeuw het niet van de daken. Maar ik wil graag dat er in de toekomst meer bekendheid gaat komen over Autisme, Nld en een licht verstandelijke beperking. Ik wil laten weten als je een onder gemiddelde Intelligentie hebt, dat je heus niet veel anders bent als de meeste mensen. Er word meestal gedacht dat je dom bent als je maar een iq score hebt van 70. Ohhh dan begrijp je toch niks word er regelmatig gezegd door andere mensen. Dat doet mij verdriet, Ik weet juist precies wat er in de wereld gebeurd en de dingen wat voor mij altijd extra moeilijk zullen zijn. Ik ben niet gek, Ik begrijp juist alles! En dat maakt het juist alleen maar lastig. Ik heb liever gewoon een ernstige verstandelijke beperking, Dan heb ik toch niet door dat ik gehandicapt ben. Nu heb ik een licht verstandelijke beperking en moet elke dag opnieuw weer rekening houden met mijn doelen die waarschijnlijk misschien nooit haalbaar gaan worden.. Ik zie heel goed dat mijn vriendinnen zichzelf steeds verder ontwikkelen, Dat doet me verdriet. Maar ik moet leren trots te zijn op wie ik ben en wat ik allemaal al heb bereikt. Ik moet geen hoge eisen meer stellen aan mezelf. Dat doet alleen maar pijn! Ik mag ook zijn zoals ik ben.. En met een beetje hulp, stapje voor stapje hoop ik ook ooit een zelfstandig en gelukkig leven te krijgen... Duimen jullie voor mij?


- Mijn weekje tot nu toe..

Mijn weekje is rustig verlopen, Maandag middag gewoon wezen werken en savonds ben ik met mijn lieve vriendinnetje Kelly een drankje wezen drinken bij Saint Tropez in Veldhoven. Dinsdag ook gewoon gewerkt en savonds ben ik met Melanie wezen Zonnenbanken bij Suncare. Heerlijk even een tintje krijgen als het zonnetje dadelijk weer begint te schijnen. En de rokjes/jurkjes weer uit de kast tevoorschijn komen. Vandaag heb ik ook een hele gezellige middag gehad. Ik heb Zoey leren kennen en we zijn vandaag lekker wezen lunchen. Het was echt gezellig en we hebben flink zitten kletsen, Er vielen geen stiltes haha! Vanavond ben ik even boodschappen wezen doen en ga ik straks lekker me pyjama aandoen. Dit weekend is het pasen en dat is ook mijn ''verhuis weekend'' Ik ga allemaal nieuwe meubels kopen en dan ga ik er echt mijn plekje van maken. Mooie nieuwe inrichting! Ik heb er echt onwijs veel zin in! De verhuizing naar de nieuwe locatie van de wilgeman zal een hoop rust gaan geven bij mij.... Ik hou jullie op de hoogte! Dikke kus van mij.


- Curcus Dementie

Om nog beter voor de ouderen op mijn werk te zorgen krijg ik binnenkort een curcus: ''Dementie'' Ik hoop veel nieuwe dingen bij te leren, Het contact met de bewoners is erg fijn. Ik heb echt hele lieve ouderen leren kennen afgelopen tijd. Sommige zijn echt mijn maatjes geworden! Ze kunnen altijd binnenkort overlijden en dat is wel lastig. Je hebt een band met mensen opgebouwd dus het is ook vervelend als je dan weer afscheid moet nemen. Ik kom elke dag met hele grappige verhalen thuis. Zo was er een ouderen dame die loopt met een pop en zij denkt echt dat die pop haar pasgeboren kindje is. Ik krijg veel waardering van de bewoners. Ik krijg vaak een kus of een knuffel. Dat zijn de kleine dingen die werken in de ouderenzorg zo dankbaar maken. Een lach van een bewoner daar doe je het toch voor? Aan de andere kant hoop ik nooit dementerend te worden. De controle over je leven verliezen lijkt me vreselijk! Dat je zelf niet meer weet wat je doet, daar moet ik niet aan denken! Ik krijg veel complimentjes van de kinderen van bewoners. Dat ze me heel zorgzaam vinden en dat ik echt hart heb voor de zorg. Ik ben ook goed met ouderen met een vorm van gedragsproblemen. Vaak behandel ik hun op een humorvolle creatieve manier zodat ze hun woede aanval vaak even vergeten. Ik hou van mijn werk en ik hoop dat ik dit nog jarenlang mag blijven doen!


dinsdag 27 maart 2018

- Stuur allemaal een berichtje in mijn Gastenboek..

Ik vind het leuk om berichten in mijn gastenboek te ontvangen van jullie, ''Laat een bericht achter'' Je naam invullen (+ Je Emailadres!) en dan een berichtje typen.. Let op: Alleen ik zie jou emailadres!
Mijn doel is om een groot en bekend blog te maken in de toekomst met veel volgers, Daarom zou ik het waarderen als jullie mij willen promoten op social media! Je kan ook reageren onder alle berichten die ik heb gepost, Als je vragen hebt mag je die altijd stellen aan mij.. Geen een vraag is raar of te persoonlijk. Ik probeer alles zo goed mogelijk te beantwoorden. Ik hoop dat dit een sucses gaat worden! Maar dat kan alleen met een beetje steun en hulp van jullie? Mijn doel is om hulpverleners te laten zien wie ik ben en wat mijn verhaal is. Ik hoop zo dat iedereen mij een beetje leert kennen en mij mogelijk in de toekomst wat beter kunnen helpen.. Want gevoelens opschrijven is prettig voor mij. Soms heb ik niet altijd de behoefte om met een deskundige in gesprek te gaan.. Elke keer mijn hele verleden weer op tafel gooien, en elke keer moet ik mijn verhaal weer opnieuw doen tegen iemand anders. Soms ben ik dat spuugzat! Ook omdat er regelmatig nieuwe leiding ingewerkt word. Ik heb vaak geen zin meer om een band met mensen op te gaan bouwen, als ze naar een paar maanden toch weer weggaan. Dan heb je net een klik met iemand en dan gaan ze ook weer weg.. En vaak zijn nieuwe begeleiding nog niet goed ingewerkt op mij en op mijn groepsgenoten. En dat zorgt vaak voor vervelende situaties (of ruzie!) Afspraken worden dat niet goed besproken waarvan de nieuwe begeleiding niet op de hoogte is.. Ik zou het daarom fijn vinden als de hulpverleners ook eens een berichtje in mijn gastenboek willen posten!
xYoni

- Ups en Downs

Dat het nu een periode goed gaat met mij, wil niet zeggen dat ik soms niet verdrietig ben. Ik kan vaak flink in een deppressie zitten! Ik ben vaak erg verdrietig dat ik eenmaal ben zoals ik ben. Ik kom mijn beperking steeds meer tegen. Ik kom mezelf nu ik volwassen ben echt tegen, Ik zie heel goed verschillen met mijn vriendinnen dat bij hun het leven toch echt net iets anders verloopt als bij mij. Hun ontwikkelen zichzelf steeds verder, Krijgen een relatie gaan trouwen /samen wonen. Ik lijk stil te staan.. Sommige vriendinnen hebben zelfs al kinderen rondlopen. Ik zie steeds meer de verschillen zoals het eigenlijk normaal zou zijn op 26 jarige leeftijd. Ik wil ook door het leven fladderen en dat alles een stuk makkelijker gaat.. Ik weet wel dat ik best trots op mezelf mag zijn, Ik heb een leuke vriendengroep en ik heb al een stuk minder last van woede aanvallen. Maar toch voel ik me soms niet prettig. Gelukkig accepteren mijn vrienden me precies zoals ik ben.. En gelukkig weten hun wat mijn valkuilen zijn.. Van de buitenkant zie je niet dat ik een verstandelijke beperking heb. Ik word vaak overschat: Mijn verbale kant is heel sterk, Ik begrijp alles en kan het makkelijk verwoorden. Een grote woordenschat. Performaal ben ik heel zwak. Het duurt bij mij heel lang voordat ik iets geleerd heb, Ik ben niet dom, Ik begrijp alles! Maar om woorden ook naar handelingen om te zetten vind ik lastig.. Doordat ik een vlotte babbel heb denken mensen vaak dat ik niks mankeer! Ik kreeg in het verleden vaak te horen dat ik me gewoon aanstelde! ''Ik was een luie puber die niks van haar leven wou maken'' Dat ik een verstandelijke beperking zou hebben werd pas op mijn 18de gediagnostiseerd.. Ik heb helaas de hulp pas veel te laat gekregen. Het was overleven op school. Ik heb als kind wel een iq test gemaakt, Maar dat is nooit veel verder doorontwikkeld. Ik heb mezelf wel altijd anders gevoelt, Maar mijn omgeving dacht dat ik gewoon een normale intelligentie zou hebben.. Een grote fout natuurlijk!  Daarom hebben ze nooit gedacht om mij een nieuwe intelligentie test te laten maken. Ze dachten helemaal niet dat ik maar een iq score had van 70.. Dat werd pas veel later ondekt! Wil je op de hoogte blijven van mijn leven? Volg me dan snel! Misschien kunnen jullie ook nog wat van mij leren! Een kijkje door mijn ogen! In mijn wereld.. xxYoni



maandag 26 maart 2018

- Een goed gevoel!

Vandaag zit ik ontspannen achter me pc.. Het beginnen met bloggen geeft mij een voldaan gevoel! Dat was de wens van mijn opa, Dat ik weer begon met bloggen! Ik hoop dat mijn blog weer net zo populair en bekend word als mijn vorige.. (een half miljoen volgers!) omdat te bereiken moet ik nog even goed mijn best doen haha! Met mij gaat alles goed. Nog een klein weekje en ik ga verhuizen naar mijn eigen studio de Wilgeman. Heerlijk een eigen plekje en een eigen tuin. Dat geeft mij hoop ik eindelijk een beetje rust.. Vrijdag is de eerste verhuisdag en ga dan op meubeljacht. Vandaag heb ik gewerkt bij de passaat en dat bevalt nog steeds erg goed! Ik ben net even wezen terassen met mijn lieve vriendinnetje Kelly. Ik zie de toekomst positief in. Ik hoop dat ik steeds een beetje meer vrijheid krijg en dat iedereen weer het vertrouwen in mij terug gevonden heeft.. Ik doe geen tweede keer van die stomme dingen! Anders kan ik naar mijn vrijheden fluiten haha! Ik heb voortaan een leuke vriendengroep om mij heen en dat is heel fijn. Ik ga regelmatig drankjes en hapjes doen met iedereen en daar haal ik echt me geluk uit. Ook word mijn medicatie binnenkort afgebouwd, dus dat zijn allemaal stapjes in de goede richting! Tuurlijk zal ik nog wel ooit een terug slag krijgen, Maar ik probeer van elke dag voortaan te genieten! Ik zal altijd een moeilijke tante blijven dat hoort nou eenmaal een beetje bij mij, Op liefdes gebied gaat het nog steeds klote haha! Ik ben nog steeds de eeuwige vrijgezel.. Al verschillende dates gehad maar uiteindelijk ben ik nog steeds niet verliefd. Ik ben wel toe aan een lieve vriend in mijn leven. Een leuke jongen die mij en mijn beperking kan accepteren.. En die trouw is en voor mij klaar staat in slechte tijden.. Ik ga niet op zoek, Als hij mijn pad kruist gebeurd dat vanzelf toch? Ik heb een fijn sociaal leven en probeer me daar meer op te richten.. Een relatie krijgen kan altijd nog gebeuren.. Ik verlies me geduld nog steeds niet haha!
Ik wens jullie een fijne avond! xYoni

- Mijn allerliefste Opa is overleden,

Het is alweer een tijdje geleden dat mijn lieve opa is overleden. Hij had pasgeleden een ongeluk gehad met zijn scoot mobiel en is daarvan erg in de war geworden.. Hij is tijdelijk in het ziekenhuis opgenomen omdat hij echt hele rare dingen kon zeggen.. Zo dacht hij dat hij gewoon in zijn flat was terwijl hij helemaal niet zag dat hij in het ziekenhuis lag, Je zou denken dat zijn voor tekenen van dementie.. Ik kon de vinger er ook niet goed opleggen, Is dit een beginnende vorm van dementie of is hij gewoon heel erg door de war omdat hij een ongeluk gehad heeft? Hij ging steeds meer achteruit en naar zijn ziekenhuis opnamen werd hij op een gesloten afdeling op Brunsweijk opgenomen. Erg lastig vond ik dat.. Mijn lieve trouwe maatje was erg verdrietig en wou steeds weg van de afdeling.. Ik voelde me na elk bezoekje daar machteloos.. Het liefst wou ik hem
mee nemen maar ik wil dat dit de beste oplossing was.. Hij was niet meer veilig in zijn eigen huis en we waren bang dat het daar een keer slecht zou afgelopen als hij daar was gebleven.. (denk aan: Gas aanlaten etc!) Gelukkig heeft hij maar een paar maanden op een gesloten afdeling gezeten en dat is achteraf een grote opluchting voor mij.. Want hij wou graag een aanleun woning maar daar zou zijn toestand waarschijnlijk al te slecht voor zijn.. En opa verdrietig zien dat kan ik niet aan! Gelukkig heeft hij geen pijn gehad en is in zijn slaap overleden door een hart aanval. Opa ik zal je erg missen! Ik hou van je! U was altijd heel erg trots op dat ik een blog had over mijn beperking. En daarom dankzij u ben ik mijn blog weer gaan opstarten! Ik zal je nooit vergeten! Dikke xx Yoni

zondag 25 maart 2018

- Creatief denken bij Dementerende Ouderen!

Het gaat heel goed met mij, Ik werk nu sinds een paar maanden in de ouderenzorg, Daar heb ik echt mijn plekje gevonden! De ouderen zijn dementerend en zitten op een gesloten afdeling. Ik heb met iedereen een goede klik en het gaat uitstekend! Door hun dementie maak je veel ellende mee, Maar je maakt ook hele grappige momenten mee.. Op mijn eerste dag komt er een man op mij aflopen en stelt zich netjes voor, En of ik misschien de code van de deur wist want hij werkte nog niet zo lang binnen de passaat en moest nog ingewerkt worden, Ik wist de code zelf ook niet dus kon ik hem dat niet geven. Later kreeg ik dus te horen dat hij helemaal niet werkten binnen de passaat maar het was dus een ouderen zelf!! Hahaha dus je moet heel goed uitkijken met wat je zegt en doet.. Hij probeerde via mij dus van de afdeling weg te lopen omdat ik net nieuw was.. Hij zal wel gedacht hebben dat hij mij kon uitproberen! Toen maakte ik de volgende blunder, Er liep een mevrouw met een pop op de afdeling. Ik dacht een aardige opmerking te maken en zei: Dag mevrouw wat heeft u een lieve pop. Ze antwoorden: Nee meisje dat is mijn 3maanden oude baby dat zie je toch wel? Ik werd vuurrood. Want ik had nog geen ervaring met dementie. Zij dacht dat ze een jonge moeder was en zag die pop echt als haar kind, Creatief denken leer je wel als je in de ouderenzorg werkt. Zo moet je altijd mee praten met bewoners. En ze vooral niet tegenspreken. Want daar kunnen ze erg overstuur van raken, Als een ouderen met dementie een fantasie verhaal vertelt wat niet waar is, doe je net alsof hij/zij helemaal gelijk heeft. Zo denkt er een ouderen dat ik haar kleindochter ben en geeft me elke keer lekkere koekjes of chocolade. Ze geeft me dan 3 kussen op me wang en antwoord: Dag schatje doe je goed je best op school? Ik moet haar opmerking dan positief bevestigen en vooral niet antwoorden dat ik haar kleindochter helemaal niet ben, Daar raken ze erg van in de war! Zo is het al ooit voorgekomen dat er een ouderen dame en man in de gang stiekem stonden te zoenen terwijl ze zelf nog een partner hebben die elke dag langs komt. Dat zijn ze dan totaal vergeten en denken vaak nog dat ze beginnende pubers zijn die voor het eerst verliefd zijn, Het is heel triest om voor de familie van de ouderen met dementie te zien hoe erg ze eraan toe zijn.. Vaak herkennen ze hun familie of geliefde niet meer en dat is soms heel verdrietig. Ik krijg soms hele erge verhalen te horen over ouderen met dementie.. Ik ben erg geliefd daar op de afdelingen. Zo kan ik met een positieve instelling (en vooral veel humor!) met de ouderen omgaan. Soms hebben ouderen er een gedragsstoornis bij gekregen door hun dementie. Kunnen heel aggresief zijn, Laatst zat er een dame op de stoel en was erg boos. Er stonden 3 verpleegkundes om haar heen, Ze wou niet opstaan en bleef gewoon zitten en ze konden niks met haar beginnen. Ze was heel boos en was allemaal om zich heen aan het slaan. Niemand wist hoe ze haar het beste konden begeleiden. Ze zei: dat ze een hekel had aan iedereen, en dat we allemaal slechte verzorgers waren. Ik zei tegen mijn collegas of ik het eens mocht proberen. Ik heb namelijk wel vaker een positief effect op moeilijke clienten. Ik zei: Dag filmster heb je zin om mee te feesten? Want ze gaan de boel hier zo sluiten en anders komen we te laat.. Ze trok haar wenkbrouwen op en antwoorden: Tuurlijk schatje met jou ga ik altijd mee dat weet je toch? Ik zei dat het wel een rustig feestje was waar alleen koffie werd gedronken om voor de zekerheid een teleurstelling te voorkomen. Ze pakte me arm en ik liep terug na de afdeling waar op dat moment de koffie pauze was.. Ik deed net alsof we op een feest waren en dat bedoelen ze met creatief denken!! Die dame zat met een glimlach op haar gezicht te genieten van een kopje koffie en wist totaal niet dat ze gewoon op haar afdeling was met de rest van alle ouderen. Geweldig toch??? Je kan erg veranderen door dementie, Iemand die vroeger heel lief en zacht van karakter is geweest kan in hun dementie totaal omslaan. Ook als je vroeger geen leuk karakter hebt gehad kan je juist heel lief en zorgzaam worden door dementie.. Het is een rare ziekte waarin ik elke dag nog steeds van de ene verbazing in de andere val… Ik leer elke dag steeds een beetje meer over dementie.. Ik krijg vaak veel complimentjes en ik ben trots op dit werk en op mijn lieve ouderen! Ik hoop dat ik dit werk nog jarenlang mag doen!


- Ik had vroeger geen vrienden, Een tip voor je als je eenzaam bent!

Ik heb een tijdje angst gehad om sociale contacten te maken. Dat was de tijd voor mijn medicatie. Ik was erg angstig en durfde geen nieuwe vrienden te maken. Ik durfde voor mijn medicatie totaal niks! Ik durfde niet eens naar buiten en als ik kinderen zag spelen vluchten ik terug naar huis. Eigenlijk heel raar! Ik was overal bang voor en zat hele dagen thuis bij mijn moeder, zonder iets te ondernemen. Toen ik medicatie kreeg veranderde dat meteen. Ik nam me medicijnen en de volgende ochtend was ik een totaal ander kind. Ik vroeg aan papa of ik mocht disco zwemmen en ik zag alles weer heel positief in. Tot grote opluchting van mijn ouders! Ik durfde weer nieuwe contacten te maken en was niet meer zo bang voor afwijzing. Ik was in het verleden altijd bang dat vriendinnen mij in de steek zouden laten. Ik hielt me erg vast aan bepaalde vriendinnen, maar nu vind ik het niet erg dat hun een ander leven leiden, en daar horen ook nieuwe vriendinnen bij. Soms groei je gewoon uitelkaar en dat is niet erg. Ik heb het heel moeilijk gehad dat sommige vriendinnen steeds minder van zich lieten horen. Ik voelde me daar erg verdrietig over. Nu heb ik gelukkig weer een nieuwe grote vriendinnen groep en daar ben ik echt heel happy mee! Hun accepteren mij en mijn beperking en dat is een grote opluchting. Voor hun ben ik gewoon een leuke meid en ze zien mijn beperking niet eens meer. Ze weten dat ik soms wat anders kan reageren en dat accepteren ze gewoon. Ik heb een tip voor alle meiden die weinig of geen vriendinnen hebben, Neem eens een kijkje op www.vriendinnenonline.nl dat is een website waar je met andere meiden uit de regio in contact kan komen, Je moet een profiel aanmaken en een foto van jezelf erop zetten. En daar staan allemaal meiden ingeschreven die nieuwe contacten zoeken. Je stelt dan het aantal kilometers hoelang je maximaal wilt reizen, En dan krijg je allemaal leuke meiden in je eigen regio. Het zijn dus niet alleen meiden met een beperking. Ook gewoon meiden die een hoge funcie hebben zijn ook wel eens eenzaam. We zijn allemaal toch toe aan nieuwe contacten? Ook als je gewoon een gezellige vriendengroep hebt wil je ook eens de kans krijgen om nieuwe mensen te ontmoeten. Dan is deze website echt een uitkomst! Ik heb zoveel leuke meiden leren kennen wat nu allemaal goede vriendinnetjes zijn geworden! We houden regelmatig leuke activiteiten, Een drankje en hapje doen, Of gezellig opstap. Een hele gezellige meiden bende haha. Ik zou zeggen probeer de site eens uit om te kijken of het iets voor jou is? Er zitten echt geen domme meiden op hoor, Sommige studeren zelfs voor advocaat en hebben het prima voor elkaar.. Je zou denken dat er alleen domme laag opgeleiden vrouwen ingeschreven staan maar dat is zeker niet het geval. Er staan verschillende type vrouwen op en dat maakt het juist alleen maar leuk, Het is tegenwoordig moeilijk op in real live nieuwe vrienden te maken. Niemand stapt meer spontaan op iemand af tijdens het uitgaan. Je word vaak al heel arrogant aangekeken als je een praatje wil maken met mensen die je niet kent. En dat vind ik zo jammer! Vrouwen kunnen elkaar zo afkraken en enorm bitchy zijn tegen elkaar. Die jaloezie is nergens goed voor hoor! Ik heb ook een vlotte babbel en als er dan een jongen komt kletsen met mij en geeft mij een compliment dan voel je vuile blikken van het vrouwen volk in je rug prikken.



- Ik schaam mezelf! Ik was vroeger een pester..

Van schrijven word ik rustig, al toen ik een klein meisje was schreef ik verhaaltjes in een schrift. Mijn droom was altijd om een eigen boek te schrijven. Jezelf letterlijk helemaal bloot geven aan de hele wereld is best wel eng! Een hele stap en zeker als ik ook nog eens heel persoonlijk schrijf over mijn eigen leven. Ik wil dat jullie mij leren kennen en het taboe een beetje doorbreken over mensen die een verstandelijke beperking hebben. Zoveel kinderen en jongeren maar ook volwassen mensen worden gepest met hun beperking, Dat vind ik heel erg! Ik heb vroeger in het verleden ook gepest zeg ik tot grote schaamte. Ik heb daar zoveel spijt van, Je wilt er gewoon bijhoren en uit eigen onzekerheid sluit je andere kinderen buiten. Alleen maar om geaccepteerd te worden! Dat slaat toch nergens op? Iedereen wil de mogelijkheid krijgen om vriendjes en vriendinnetjes te maken op school. Als je dan gepest word kan dat je zelfbeeld echt aantasten. Mijn zusje is heel erg gepest en nu op volwassen leven heeft ze angst ontwikkeld om op nieuwe mensen af te stappen! Ik ben niet extreem erg gepest maar er is wel een periode geweest dat kinderen mij veel uitscholden en dat deed me verdriet. Uit eigen onzekerheid heb ik daarom ook weer andere kinderen gepest. Iedereen wil er bij horen zeker als je jong bent! Ik ben nu heel erg tegen pesten. Ik ben sociaal en zorgzaam en heel openmidend voor andere mensen, Ik wil nu ook mijn medicatie gaan afbouwen omdat ik merk dat ik de afgelopen jaren een aantal kilo ben aangekomen. Ik heb altijd keurig 58 kilo gewogen, En toen ik met mijn medicatie begon werd het 73 kilo. Dat is niet erg maar aangezien ik mijn libidio terug wil en een beetje onzeker ben over mijn uiterlijk, Wil ik proberen of ik het ook met minder medicatie kan volhouden! Ik ben nog steeds niet te dik, Alles is goed in verhouding met de rest van mijn lichaam. Ach alle vrouwen zijn toch onzeker met bepaalde dingen?


- Pedofiel..

Over dat sexueel misbruik hoor ik een dikke 10 jaar verder nu pas alle verhalen over, Benno L was ook mijn zwemleraar geweest dus al snel werden mijn ouders uitgenodigd voor een gesprek bij de politie in vught, Want misschien zijn er ook wel sexuele filmpjes van hun eigen dochter gemaakt als ik mezelf stond te douche? Gelukkig zijn er nooit geen beelden of fotos van mij gevonden tot grote opluchting van mijn ouders. Ik kreeg een heel vragenvuur op me afgevuurd of ik ook sexueel misbruikt was.. Er waren in die tijd van toen nog meer pedofielen op herlaarhof, Meer mannen maakte daar het leven van kleine kinderen kapot. Ik ben zo boos. Ik ben echt in shock door de meest gruwelijke verhalen die zich hebben afgespeeld daar. Kinderen werden omgekocht met snoep zodat ze hun mond bleven houden tegen iedereen, Als je ook maar iets zegt tegen iemand, dan blijf je het weekend op de groep hoor! Alle kinderen wouden graag naar hun ouders in het weekend, Dat was een feest, Even geen regels en even plezier maken. Als je je gewoon netjes gedroeg en het ging goed ging je 1 weekend per maand naar familie leden of je ouders. Als dat dan niet doorging was je erg verdrietig. Maar dat zo viezerik zo ingespeeld heeft op kleine kinderen en vooral ook zo erg gelogen heeft is echt ziek! Ik kan me daar gelukkig niks bij voorstellen met 2 hele lieve ouders. Dat ik nu op volwassen leeftijd deze verhalen moet horen maakt me bang, Hopelijk gebeurd dit nooit meer op die plek met die kwetsbare kinderen!



- Het grote geheim van Herlaarhof in Vught! (Ik was in Shock!)

Ik heb in het verleden op herlaarhof in vught gewoond. En een paar jaar geleden was ik totaal in shock! Ik hoorde dat er in die periode heel veel kinderen sexueel misbruikt waren door mensen die op herlaarhof werkten, Ik heb gelukkig geen slechte ervaringen, Ik heb er graag gewoond en ben goed geholpen, Achteraf me geluk dat ik een prater was en heel erg aanwezig. Ik kwam een paar jaar geleden in contact met een oud vriendinnetje van mij waar ik vroeger vaak mee speelde toen ik daar opgenomen was. Ik vroeg aan haar om nog een keertje terug op bezoek te gaan naar herlaarhof, Waar op ze antwoorden: Yoni ik wil herlaarhof graag achter me laten en wil niet herinderd worden aan die heftige tijden, Het is beter als ik ook geen contact met jou heb, Ik heb dat hoofdstuk afgesloten sorry, Ik schrok me kapot en vroeg aan haar of het persoonlijk na mij was? Waarop ik een hele heftige mail terug kreeg van haar, Ik zal de mail even omschrijven, Ze was opgenomen toen ze 10 jaar oud was, een lief en verlegen meisje die moeite had met andere te vertrouwen. Omdat ze erg vaak loog naar andere en ze had dan ook nog een pestverleden. Kinderen en jongeren op herlaarhof zijn pysgiygisch in de war en hebben veel problemen op dat gebied, Dat meisje, Mijn lieve vriendinnetje hoe kon ik ooit geloven wat zich daar op herlaarhof met haar had afgespeeld? Ik ben een open boek, Ik deel mijn gevoelens snel met iedereen, Wat een geluk heb ik gehad zeg! Mijn vriendinnetje had minder geluk, Zij had een slechte thuis situatie, Zij had een slechte band met haar ouders.. En daar heeft die klootzak misbruik van gemaakt. Machtsmisbruik vanuit een volwassen man naar een meisje van 10. Ik zal nooit geen namen noemen want iedereen heeft recht op privecey! Ik zal verder vertellen, Zoals jullie wel weten had mijn vriendinnetje uit die tijd ook veel problemen met liegen en betrouwbaar zijn. Onze leraar was bij iedereen geliefd dus toen ik 12 jaar later erachter gekomen ben wat er allemaal gebeurd was met haar, was mijn woede groot! Mijn lieve vriendinnetje heeft ooit gezegd tegen de andere kinderen, Hij is een viezerik yoontje zei ze met een hoge piepstem, Waarop hij misbruik maakte op kinderen en jongeren met een pysiesche achtergrond. Ach jongens jullie weten toch dat dit kind een patologische leugenaar is? ‘’Alle kinderen op herlaarhof liegen veel’’ antwoorde hij dood leuk, Maar zij was niet de enige kwam ik jaren later achter, Om het verhaal nog even verder uit te leggen, Die kinderen van toen, Nu volwassen mensen, Ze hadden toen hulp nodig, We waren kwetsbare kinderen die hulp nodig hadden, Maar bij veel kinderen werden de problemen niet minder, alleen maar erger. Yoni, Ik heb een klote tijd gehad vervolgde ze haar verhaal, Ik ben ontmaagd door hem op mijn 10de en vanaf toen werd het sexueel misbruik alleen maar erger, Er werd zo op me ingespeeld, Je krijgt geen toetje bij het eten als je niet precies doet wat ik wil, Of me speelgoed werd afgepakt, en naar andere colegas van hem vertelde hij, dat ik onhandelbaar was en dat hij toch met de beste bedoelingen voor mij zorgde. Zei ze in die mail. Hij werd gelooft en zij niet.. Zij loog, Zij was een onhandelbaar kind, Dat waren haar problemen en geloven deden mensen haar niet.. Ze was toch maar een leugenaar daarom was ze opgenomen op herlaarhof toch? Dat zei hij tegen iedereen die het maar wou horen. Als zij ook maar iemand van het sexueel misbruik zou vertellen zou ze niet met weekendverlof naar haar ouders mogen, Ik verzin toch een smoesje siste hij naar haar, Je word toch niet gelooft, Dat er door sommige lui zo word ingespeeld op een kind van amper 10 jaar had ik nooit durven denken. Ik was haar vriendinnetje hoe had ik zo blind kunnen zijn? Ik voel me nou op volwassen leeftijd erg schuldig dat ik dingen niet heb geloofd of gezien heb. Ik zei later in de mail na haar, Waarom nam je jou ouders niet in vertrouwen? Yoni ik heb niet zo hechte band met mijn ouders, ik heb nooit geen veilige thuis situatie gehad en daar wist hij heel makkelijk op in te spelen. Ik zelf deel vaak mijn gevoelens meteen met iedereen die het maar horen wil, Dat is achteraf een groot geluk geweest denk ik nu opgelucht, Ik heb heel  mijn leven al mijn woordje klaar! Daarom ben ik nooit sexueel misbruikt geweest in de tijd van herlaarhof, Mijn redding! Ik kan er niet nog meer problemen bij hebben… Mijn lieve vriendinnetje en nog heel veel andere kinderen zijn getekent voor hun leven.. Ik hoor nu pas op volwassen leeftijd wat veel kinderen in die tijd allemaal hebben meegemaakt, Pedofielen die zo lief en oprecht leken in de ogen van andere mensen, Maar echt grote beesten waren in veel levens van kleine kinderen! Bah ik walg ervan! Hoe heeft dit zover kunnen komen? Ik begrijp dat mijn vriendinnetje uit die tijd, herlaarhof voorgoed wil afsluiten, Meisje als je dit boek ooit leest en je wil nog ooit contact met mij, Mail me en ik sta voor je klaar schat! Ik wil een stukje hulp bieden vanuit mij, omdat ik me toch schuldig voel dat ik al die jaren totaal blind ben geweest.. Ik had op 10 jarige leeftijd ook hele heftige problemen, Sorry dat ik je niet heb kunnen helpen, Ik hoop dat je dit leest.. Ik weet dat ik me niet schuldig heb gevoeld maar ik kan niet nog meer van zulke verhalen aan.. Het maakt me woedend als ik hoor hoe er zo werd gespeeld met kinder levens! Wij waren kwetsbaar en moesten geholpen worden op herlaarhof, Dat er dan zulke smerige klootzakken zijn die misbruik van ons maakte! Ik denk nu op 25 jarige leeftijd nog steeds vaak aan je, dat lieve mooie meisje en ik wist helemaal niet wat er met je gebeurden daar.. Ik moet dit hoofdstuk ook gaan afsluiten denk ik.. Ik ben pas geleden nog op bezoek geweest met een vriendinnetje op herlaarhof, Ik was benieuwd of ik nog dingen terug herkende van vroeger.. Het is gelukkig totaal veranderd, Als jij ooit de moed hebt om terug te gaan zou ik je dat zeker aanraden, Ik heb er ondanks alles toch nog een redelijke tijd gehad, Ik ben wel goed geholpen daar en heb geen last gehad van misbruik. Herlaarhof ligt er mooi bij, Allemaal kleine schattige huisjes en ik herkende niks meer met wat ik in gedachte had over toen, Ik ben ontzettend aardig ontvangen door de verpleegkundes daar, Maar ik weet door jou verhaal dat er misschien nog steeds de kans is dat er kinderen worden misbruikt, Iemand kan zo leuk en betrouwbaar overkomen en van binnen een beest zijn, Zulke mensen mogen niet met deze doelgroep werken maar het gebeurd vaker als wij denken! Iemand kan nog zo vrolijk en lief overkomen, Ik heb nu wel geleerd dat je niet zomaar iedereen kan vertrouwen die in de zorg werkt! Bij deze sluit ik dit hoofdstuk nu af, Het is goed zo, Ik ben terug gegaan naar herlaarhof, En ik heb daar geen spijt van, Ik begin nu aan een volgend hoofdstuk in mijn leven,



- Mensen in hokjes stoppen..

Hebben jullie er ook een hekel aan als je in hokjes gestopt word? Als je moeilijk bent krijgen kinderen vaak al de stempel ‘’autisme’’ en als je druk bent denken ze altijd meteen aan adhd. Kinderen willen niet anders zijn, Net zo goed als dat ik ook geen vreemde eend wil zijn. Ik ben ook altijd overal een uitzondering geweest. Ik voelde me altijd al anders maar wou normaal behandeld worden. Ik vond het moeilijk om mezelf te zijn. Ik deed me in het verleden vaak veel stoerder en mooier voor bij andere, Vaak heb ik gelogen over mijn niveau. Zei ik tegen andere ook dat ik op het hbo zat. Ik wil dus geen uitzondering zijn! Maar nu weet ik dat liegen over je opleiding gewoon dom is. Mensen accepteren mij toch wel als er een klik is! Of je nou op de universiteit zit of je hebt een verstandelijke beperking, iedereen mag zichzelf gewoon zijn! Dat maakt de wereld mooi en uniek. Mensen met een verstandelijke beperking maken de wereld juist prachtig. Wij zijn vaak heel puur en genieten van de kleine dingen in het leven. Andere mensen maken zich druk over de kleinste dingen en wij nemen alles zoals het is! Vaak kunnen normale mensen nog wat leren van mensen met een ziekte of handicap… Wij moeten altijd al zoveel inleveren door onze beperking! Veel jongeren zeiken over dat ze om 12 uur thuis moeten zijn als ze opstap zijn geweest! Moet je even goed luisteren ik ben nu 25 jaar en ik moet elke dag om 10 uur terug op de groep zijn! En ik ben een volwassen vrouw! Dan maken jongeren van 16 veel ruzie als ouders bepaalde grenzen stellen.. Terwijl ik heel mijn pubertijd nooit opstap ben geweest! Ik zat opgesloten in een instelling van mijn 11de  tot mijn 25ste en nu nog steeds moet ik leren om te gaan met strenge afspraken en heel veel regels. Ik kan mezelf soms echt kwaad maken dat kinderen en jongeren over kleine dingen lopen te zeiken. Ik heb een heel levensverhaal en als er iemand mag klagen ben ik het wel! Ook ik heb veel leuke momenten in het leven waar ik met een fijne blik op terug kijk. Ik heb geweldige ouders zusje en vrienden. En kan nu regelmatig leuke dingen doen en daar hecht ik heel veel waarde aan! Ik mag ook genieten van het leven! Ik heb te lang stil gestaan door mijn deppressie. Volgend jaar zomer krijgt de eegwortel een nieuwe locatie. De wilgeman, Hier komen kleine studios waardoor de clienten wat meer privcecey hebben. De eegwortel is een complete chaos en daarom kijk ik erg uit naar de nieuwe locatie die volgend jaar eindelijk klaar is! Dat is leuk lekker shoppen bij ikea voor mijn nieuwe woning. We krijgen zelfs een eigen tuintje!!



- Medicatie en Alchohol!

Ik ben tegen drugs en heb nog nooit een jointje gerookt of pillen genomen. Ik ben daar eigenlijk best trots op! Hoeveel jongeren van mijn leeftijd roken regelmatig een jointje of gebruiken pillen op een festival? Ik kan zeggen dat ik totaal die behoefte niet heb. Ik ben anti drugs. Wat anderen doen moeten ze helemaal zelf weten. Maar ik ga geen drugs gebruiken om erbij te horen. Ik zie zovaak dat het misgaat met veel mensen. Ik heb al zoveel problemen en dan kan ik een verslaving er echt niet bij hebben. Ook alcohol drink ik zelden. Omdat ik medicatie slik pas ik heel goed op met drank. Ik drink er nooit meer als 2 drankjes en dan heb ik genoeg. Alchocol en medicatie is echt gevaarlijk en dat weet ik! Ik kan ook goed losgaan zonder drank haha! Daar heb ik geen alchocol voor nodig! Vaak krijg ik de opmerking: Yoon doe niet zo flauw neem nog een wijntje. Hun weten vaak niet hoe fout het kan mislopen als ik teveel drink. Ik kan goed nee zeggen dat is een kwaliteit van mij! Natuurlijk heb ik ooit teveel gedronken. Ik wist niet wat ik mee maakte. Ik durfde de wc niet meer af en was totaal in shock. Ik was toen met vrienden op vakantie in preston palece. Ik dacht ik doe eens gezellig en drink gewoon mee met mijn vrienden. Ik begon te zweten en te trillen en werd erg bang. Het was een hele heftige ervaring waar ik veel van geleerd heb. Natuurlijk was ik op de hoogte van de gevolgen van medicatie en drank maar ik dacht dat het wel mee viel.. Niet dus! Voortaan hou ik me gewoon aan 2 drankjes en daar kan ik dan ook echt van genieten! Dus een tip en neem die voor lief, Kijk uit met medicatie en alchohol. Je lijkt misschien saai als je niet gezellig mee kan drinken met je vrienden maar je bent juist stoer als je nee durft te zeggen. Je hebt geen drank nodig om erbij te horen geloof me……



- Onzeker over mijn toekomst!

Onzeker ben ik altijd geweest over mezelf, Als ik in het verleden op feestjes was vroeg ik altijd aan mijn vriendinnen of ze negatief over mij hadden gepraat toen ik weg was.. Ik wil nog steeds altijd de bevestging dat ik goed genoeg ben. Ook door mijn onzekerheid heb ik het verpest bij een jongen die ik erg leuk vind. Als hij niet reageerde op de whatsapp stuurde ik kei veel appjes en was bang dat hij me niet leuk en aantrekkelijk vond. Ik weet het niet maar ik denk dat ons contact daarop stuk gelopen is.. Ik stel vaak zoveel vragen aan andere uit onzekerheid. Maar heel veel mensen vinden dat irritant als ze elke dag 50 appjes van mij krijgen. Ik kan er echt totaal niks aan doen. Ik wil ook geaccepteerd worden door mijn omgeving. Ook over mijn uiterlijk ben ik erg onzeker. Ik had vroeger extreme dwang gedachtes over mijn uiterlijk. Ik stelde mijn ouders elke dag 100 vragen en wou dat ze bevestigen dat ik er leuk uitzag. Ik sloeg daar echt totaal in door.. Echt lang last gehad van dwang gedachtes tot ik nieuwe medicatie kreeg, Dat heeft mij gelukkig heel goed geholpen. Ik kreeg citalopram en risperdal en dat heeft mij serieus gered! Ik ben een hele andere vrouw. Ik kan weer van het leven genieten, Ook heb ik momenten dat ik wel kan huilen om mijn situaitie. Maar het gaat gelukkig steeds een beetje beter! Mezelf vergelijken met andere zonder beperking ga ik dus niet meer doen. Ik ben mezelf en ik heb ook mogelijkheden net zoals ieder ander. Dat ik klein moet gaan leren denken is soms nog wel lastig voor mij, Ik maak me soms zorgen als mijn ouders straks dood zijn. Hun zijn mijn grote steun! Wat moet ik later zonder hun? Kan ik het leven dan nog wel aan? Raak ik dan opnieuw in een ernstige deppressie? Word ik dan opnieuw opgenomen op een crisis afdeling? Daarover maak ik me heel erg vaak zorgen. Nu gaat het alweer een tijdje goed met mij, Maar ik ben bang dat ik in de toekomst een grote terug val krijg. Altijd leef ik in angst. Dan gaat het een tijd heel erg goed met mij, Maar ik krijg regelmatig een terug val. Dan wil ik vaak dood en denk ik aan zelfmoord. Gelukkig heb ik nooit zelfmoord pogingen gedaan, Ook niet toen ik opgenomen was op herlaarhof in vught. Ik heb er vaak aan gedacht om uit het leven te stappen. Mijn beperking maakt vaak mijn leven tot een hel, Ik ben gelukkig zelf uit een diep dal geklommen. Ik heb vaak het gevoel gehad dat ik er alleen voor stond. Als ik mijn ouders dan weer weg zag gaan uit het raampje van mijn kamer. Voelde ik me erg verdrietig en alleen. Hun waren gezellig met mijn zusje en elkaar thuis. En ik bleef helemaal alleen achter. Ik voelde me intens verdrietig. De tranen rollen nu ook over mijn wangen. Het is soms behoorlijk oneerlijk hoe ik mijn leven leef. Ik moet volhouden! Schrijven helpt mij om mijn gevoelens te uiten. Zo leert mijn omgeving met mij om te gaan. En weten ze precies hoe ik mezelf voel en hoe het met me gaat! Ik hoop ooit dat het taboe over ziektes en beperkingen gaan veranderen. Iedereen heeft kwaliteiten ook als je niet voldoet aan het totaal plaatje!



- Mijn doelen/wensen voor in de toekomst!

Ik zit al vanaf mijn 11de op een woongroep, Ik ben niet anders gewend. Ik mis mijn gezin vaak terwijl ik ze nu regelmatig zie. In het verleden kon ik erg verdrietig zijn omdat ik niet thuis woonde. Ik moest al mijn vrijheid verdienen. Zo heb ik jarenlang geen internet of telefoon gehad en was ik heel beperkt in mijn sociale leven. Hier word om 10 uur savonds internet afgezet en moet elke dag mijn telefoon inleveren. Ook in het weekend mag ik mijn telefoon maar tot half 11 savonds gebruiken. Door de weeks moet ik elke avond voor 10 uur binnen zijn omdat de leiding dan afgewerkt is. Dat is heel vervelend want mijn vriendinnen werken vaak tot 8 uur en dan kan ik nauwelijks even een gezellig avondje weg. Dan zit ik daar net een uurtje en dan moet ik alweer terug naar de groep met de taxi. Dat frustreerd mij heel erg weetje dat? Dat ik zo kort gehouden word! Ik wil zelf lekker kunnen bepalen wanneer en met wie ik afspreek om leuke dingen te doen. Ik hoop dat het in de toekomst zeker gaat veranderen. Ik hou heel erg van uitgaan maar als ik elk weekend hier om half 11 binnen moet zijn dan gaat dat gewoon niet. Gelukkig ben ik vaak het weekend bij mijn ouders dus dan ga ik lekker opstap met mijn vriendinnetjes. Ik hoop ooit dat ze me wat meer loslaten. Ik voel me hier soms zo opgesloten. Ik wil mezelf ontwikkelen, Ik wil ook zo zijn als mijn vriendinnen. Hun mogen zelf bepalen wanneer ze thuis komen en wanneer ze afspreken. Hun hoeven hun telefoon niet elke avond zo vroeg in te leveren! Ik ga mezelf ook goed ontwikkelen en misschien mag ik in de toekomst ook gewoon zelf weten wanneer ik terug kom. Wat meer vrijheid. Ik ben bang als mijn ouders er dadelijk niet meer zijn dat ik nog steeds zo streng behandeld word. Dan zou ik echt nooit meer kunnen uitgaan want dan kan ik niet meer naar mijn ouders om daar te slapen. Ik heb zoveel dromen over mijn toekomst maar ik word tot mijn grote ergernis erg streng behandeld. Ik kan toch niet heel mijn leven een beperkte vrijheid hebben? Ik wil dat ze meer naar mij gaan luisteren en me gewoon kunnen vertrouwen. Ik loop echt niet in zeven sloten tegelijk. Vroeger deed ik dat wel altijd. Maar ik ben positief veranderd! Ik ben een sterke vrouw geworden en ik weet nu hoe ik met moeilijke situaties om moet gaan. Heel soms loopt het nog wel eens goed mis, Maar dat hoort erbij! Ik zal nooit een makkelijke tante gaan worden. En dat is ook helemaal niet erg! Mijn grote wens is: Een eigen appartementje waar mijn wensen en doelen een beetje gaan uitkomen, Begeleiding zal ik altijd nodig hebben maar dat is niet erg. Als ik maar niet elke dag zo kort gehouden word. Ik hoop het allerbeste! Ik zal volwassen in gesprek gaan over mijn wensen en behoeftes en ik hoop dat de verpleegkundes gaan luisteren na mij in de toekomst. Ik heb een beperking maar ik hoef niet zo kort gehouden te worden. Dat maakt me alleen maar boos en dat wil ik niet! Samen kijken naar wat mogelijk is voor mij in de toekomst. Ik zal hun vertrouwen niet misbruiken. Natuurlijk zal er nog wel ruzie gaan komen in de toekomst als ik ook maar altijd mijn exuxses weer ga maken. Duimen jullie voor mij dat het goed komt?



- Geen moment spijt! (Sterilisatie!) ''Een Kinderwens kan door mijn beperking niet''

Ook heb ik een hele lastige beslissing moeten nemen op 25 jarige leeftijd maar waar ik geen moment spijt van heb gehad! Ik heb namelijk een zware operatie gehad: Sterilisatie. Waarom op zo jonge leeftijd vragen veel mensen in me omgeving. Ik heb hun het volgende uitgelegd: Ik heb dus een licht verstandelijke beperking en ben van mening dat je dat niet voor kinderen kan zorgen, Ik wil dat alle kinderen een fijne toekomst krijgen. En wil niet dat mijn kinderen al op jonge leeftijd verder ontwikkeld zouden zijn als ik, Kinderen moeten een voorbeeld funcie hebben in het leven waar ze van kunnen leren en die ze op weg brengt naar zelfstandigheid. Kinderen moet je finaceel goed kunnen onderhouden. En dat kunnen mensen met een verstandelijke beperking vaak totaal niet. Ze zien vaak een schattig kindje en denken dat kan en wil ik ook, En juist daar gaat het al mis: Ze denken niet na over de gevolgen en vaak zijn ouders of begeleiding niet op de hoogte van hun kinderwens en hebben serieuze plannen om kinderen te maken. Vaak denken hulpverleners dat mensen met een verstandelijke beperking geen seks hebben, Maar dat is de grootste fout wat ze vaak maken, Ook bij mensen met een ernstige verstandelijke beperking zijn er natuurlijk ook sexuele gevoelens maar vaak weet de omgeving daar moeilijk mee om te gaan! Bespreek en wees open over seks als je zelf in de hulpverlening zit. Ik ben licht verstandelijk gehandicapt met een iq van 70 maar ik weet van mezelf dat ik nooit voor kinderen kan zorgen omdat ik al moeite heb met mijn eigen zelfstandigheid. Er komt veel bij kijken als je kinderen hebt en ik vind dan ook dat de meeste van de verstandelijk gehandicapte verplicht anti concepesi moet slikken, Ik kan daar niet tegen dat er zo makkelijk word gedacht over kinderen opvoeden van ‘’dat doe ik wel even’’ en vaak zijn begeleiders of ouders totaal niet op de hoogte van hun kinderwens omdat ze er vaak niks van willen weten en denken dat ze toch geen seks hebben. En tja dan krijgen mensen met een verstandelijk beperking kinderen en die komen dan vaak bij jeugd zorg! En als ik ergens niet tegen kan is dat een kind bij jeugdzorg op moet groeien of in een pleeggezin. Je weet van te voren vaak al dat het misloopt, Ik zou niet willen dat mijn kinderen dadelijk al verder zijn ontwikkeld als ik. Bespreek dit met clienten dat is heel belangrijk! Of je nou een licht verstandelijke beperking hebt of ernstig.. Sexuele gevoelens zijn er bij iedereen! Alleen word dat nauwelijks besproken met ons. Ik wil niet dat er dadelijk nog meer lieve onschuldige kinderen bij jeugdzorg zitten! Daar moeten we tegen zijn? En jullie als ouders of verpleegkundiges kunnen deze doelgroep erbij helpen door goede voorlichting te geven en deze mensen te laten steriliseren! Natuurlijk zijn er uitzonderingen, Er zijn best mensen met een licht verstandelijke beperking die hun leven goed op orde hebben en heel zelfstandig zijn en prima voor een kindje kunnen zorgen, Maar in de meeste gevallen is dat niet zo! Een beperking en een kinderwens is heel breed, Tuurlijk kan je als je autisme hebt en een normale intiligentie prima voor een kindje zorgen. Maar ik heb het over mensen met een verstandelijke beperking en een kinderwens. Die horen beschermd te worden, Hoe denken jullie over verplicht anti concepsi bij deze doelgroep? Ik weet dat er veel kritiek op mijn verhaal zal komen, Ik heb dit vroeger al vaker in mijn blog bespreekbaar gemaakt en heb toen heel veel verschillende reacties gekregen, En het verbaast me dat er ook nog heel veel mensen het totaal niet met me eens zijn… Maar iedereen mag zijn eigen mening hebben vind ik… Mijn operatie ging heel goed, Ik heb goed mee gewerkt en ben blij dat ik deze keuze gemaakt heb, Er werd goed gezorgd voor mij in het ziekenhuis. Ik ben een nachtje moeten blijven omdat ik erg pijn had en dat was mijn eigen keuze. Ik heb veel morfine geslikt zodat de pijn een beetje draagelijk was.. Nu ben ik gelukkig herstelt van de operatie, Ik heb ook de mirena spiraal laten zetten zodat ik ook niet meer ongesteld word dus dat is heel fijn! Ik kan zeggen dat ik happy ben haha!

- Mijn rust terug gevonden!

Het gaat gelukkig kei goed nu! De rust is terug in huizen ekkendonk en ook op de eegwortel zijn ze zeer tevreden! Ik ben best trots op mezelf! Ik heb het werken weer opgepakt ik heb een grote vriendengroep gekregen en ben helemaal happy! Ik heb veel nieuwe contacten afgelopen jaar gemaakt en we zijn nu een hele hechte vriendinnengroep. We gaan regelmatig opstap of een drankje en hapje doen! En leuke dagjes weg samen. Een hechte vriendengroep heb ik paar jaar geleden niet gehad. Ik had 2 vriendinnen en kon het moeilijk accepteren dat ik ze steeds minder ging zien. Ik had toen erg weinig vriendinnen en kon geen afstand doen van deze meiden. Ik begrijp het ook wel hun gingen studeren en hadden het erg druk en kregen ook een nieuw leven en een andere vriendengroep dus besloot ik om eens te kijken voor een oplossing, Ik typte op google in: Nieuwe contacten maken en al snel kwam ik op een site voor vrouwen om nieuwe vriendinnen te maken in de regio. Je moest een profiel aanmaken en een stukje over jezelf vertellen en wat je karakter eigenschappen waren. Ik was erg benieuwd en kreeg al snel nieuwe contacten! Tuurlijk is de eerste afspraak altijd een beetje akward en gek. Maar door mijn vlotte babbel ging het eigenlijk gewoon helemaal vanzelf, Het is fijn dat ik niet verlegen ben dus dat is een pluspunt. Ik heb nu een hele leuke meiden groep met allemaal verschillende type meiden en dat vind ik juist alleen maar leuk! Ik ben heel Openmidend en heb respect voor iedereen! Ik heb ook al meiden ontmoet via vriendinnen online met wie het minder klikte en dat is dan bij een afspraak gebleven en dat is ook niet erg. Sommige meiden passen gewoon niet bij mij maar ik probeer iedereen altijd een eerlijke kans te geven! Op liefdesgebied ben ik al jarenlang single en dat frustreerd mij een beetje.. Ik ben een tijdje bezig geweest met een hele leuke jongen uit uden maar dat is niks geworden. We voelde toch geen echte liefde en na 5 dates besloten we ermee te stoppen.. De klik was er wel maar echt verliefd waren we niet.. Ik word zelden verliefd en dat vind ik jammer, Door mijn medicatie heb ik nauwelijks een libidio en dat vind ik klote. Mijn medicatie zorgt ervoor dat sexuele prikkels heel vlak worden.. Maar ik kan niet stoppen met mijn medicatie omdat ik totaal niet fucioneer zonder medicatie. Ik ben dan erg angstig en stoppen zou onmogelijk zijn, omdat ik een stofje niet automatisch aanmaak in mijn hersens: Sertionine genaamd dat zorgt voor een geluksgevoel. Ik mis die stof in mijn hersens en ben zonder medicatie altijd heel verdrietig en depressief. Bij normale mensen werkt dat automatisch en ik mis gewoon de stof om gelukkig en vrolijk te zijn.. Dus medicatie helpt mij heel erg om gelukkig en ontspannend te leven. Ik heb het wel eens geprobeerd om de medicatie een beetje af te bouwen maar ik merkte meteen verschil en was weer erg down dus heeft de dokter besloten om mijn medicatie weer naar dezelfde dosis te doen. Ik baal ervan dat mijn sexuele gevoelens er zo onder leiden. Want ik wil in de toekomst graag een leuke vriend maar als ik nauwelijks zin in seks heb hoe ga ik dat dan doen? Bestaat er een vrouwelijke pil om wat meer lust te krijgen? Of stel ik nou onmogelijke vragen? Medicatie afbouwen is geen optie. Ik weet nog wel voor mijn medicatie toen had ik een heel hoog libidio en ging seks eigenlijk vanzelf, Dat is gewoon heel klote dat ik nou gewoon nooit meer echt geil ben.. Ik wil binnenkort een afspraak maken met een dokter om mijn sexuele problemen te bespreken. Misschien kunnen ze met mij kijken naar een oplossing! 


- Vrijwilligerswerk (Ouderenzorg!)

Maar genoeg over de Brink nu! Nu werk ik sinds een paar maanden bij een verzorgingshuis in Eindhoven, In de ouderenzorg op een gesloten afdeling, Dit doe ik zo ontzettend graag! Ik werk hier nu ongeveer een maand misschien iets langer, Ik weet nog goed mijn eerste dag, Er liep een oudere vrouw met een pop dus ik dacht een lieve opmerking te maken en zei: Dag mevrouw wat heeft u een mooie pop. Nee meisje dat is mijn 3 maanden oude baby. Oepssss Welkom bij de dementerende haha! Zij zag die pop echt als haar kind. Ik werd vuurrood maar ik had tenslotte nog weinig ervaring met dementerende ouderen! Een paar dagen later kwam ik een andere vrouw tegen met een pop. En toen dacht ik ik maak die fout geen 2de keer. Ik zei: dag mevrouw wat heeft uw een mooie baby. Hoeveel maanden is ze? Ging de bevaling goed? Waarop ze een beetje verbaast keek na mij. Lieverd je ziet toch wel dat dat een pop is antwoorde ze. Hahaahaha! Je moet creatief met deze doelgroep omgaan en dat kan ik zeker! Elke dag dat ik binnenkom krijg je dezelfde verhalen/vragen en elke keer moet je geduldig antwoorden. Dat is niet voor iedereen weg gelegd maar ik ben gek op dit werk! Ik heb een hele bijzondere band met de ouderen. Elke dag is een beetje hetzelfde. Je brengt ze naar muziek, gaat een boodschapje doen of brengt ze naar thereapie. En elke dag dezelfde verhalen over vroeger. Je komt soms in hele gekke situaties terecht want sommige mensen hebben een groot warverhaal waar je totaal niks van begrijpt. Maar de ouderen vooral niet tegen spreken want dan raken ze erg in de war en dat is niet de bedoeling. Ik heb geleerd dat je een beetje met de ouderen mee moet praten. Het is heel triest want soms krijgen ze een helder moment en dan beseffen ze vaak hoe ze eraan toe zijn en dat is erg om te zien. Sommige ouderen beginnen dan te huilen en raken overstuur. Maar een troost is dat ze het snel weer allemaal vergeten dat is ook fijn voor hun. Een oudere mevrouw denkt altijd dat ik haar kleindochter ben en dan krijg ik een kus op me wang en zegt ze: dag schatje hoe is het op school? Doe je goed je best? En wat zeg ik: Ja hoor oma het gaat goed. (mij is geleerd dat je vooral niet moet zeggen dat ik hun kleinkind niet ben want dat kan voor paniek zorgen bij de ouderen) Ik krijg regelmatig koekjes of lekkere ijsjes van de ouderen omdat ze denken dat ik een familie lid ben van hun. Ik sta op verschillende afdelingen en ik liep door de wandelgangen en zag een oude man in zijn onderbroek staan met zijn broek op zijn enkels. Ik liep na hem toe en heb zijn broek weer netjes gedaan met de riem erover. Ik wou weer verder met me werk waardoor deze man erg overstuur was, Hij klampte zich aan me vast en begon kei hard te huilen en zei: Je mag niet bij me weggaan, je moet bij mij blijven! Dat vind ik vaak heel triest. Je moet bepaalde afstand van ouderen houden en via de werkwijze werken. Ik ben zo zorgzaam en als een ouderen man of vrouw overstuur is en moet huilen wil ik degene het liefst knuffelen en een kus geven. Zo ben ik, ik sta misschien dichterbij de ouderen als misschien normaal is.. Ik doe er alles aan om te zorgen dat ze nog zo fijn mogelijk hun leven kunnen leven. Ik krijg vaak complimentjes van familie leden van de bewoners en dat doet me goed. Ze zien me stralen in dit werk en ze zien dat dit echt mijn ding is! Ik heb eindelijk mijn plekje gevonden en hoop dat dit nog lang zo mag blijven!