zondag 25 maart 2018

- Mijn grote redding, (De Vlijst!)

Ik kreeg al snel een andere dagbesteding de vlijst. Ook hier zaten mensen die ernstig gehandicapt waren met een specifieke zorgvraag. Het word nooit meer beter dacht ik.. Ik flipte en dacht de baas te zijn. Wij moesten elke ochtend 6km wandelen in de bossen. We gingen daar dan met een busje naar toe met 8 clienten en 2 begeleiders. Ik was zo grote wandeling niet gewend en had er een spuughekel aan! Ik werd boos en dacht gewoon: Ik ga niet mee!! Ik dacht zelf de baas te zijn en verzetten me compleet tegenover alles en iedereen. De begeleiders lieten me duidelijk merken dat hun de baas waren en niet yoni van ekkendonk. Ik flipte schreeuwde en gilde en probeerde weer weg te lopen net als voorheen in mijn verleden. Dat ging zo makkelijk niet want ze pakte me gewoon vast om me rustig te krijgen. Wat een teringzooi. Wat een teringbende en wat een tering mogolen zijn jullie riep ik woedend. Ik woonde in die tijd een korte periode nog thuis bij mijn ouders en elke dag moest ik weer na de vlijst. Ze kwamen elke ochtend mij bij mijn ouders in meerhoven ophalen en elke dag was het ruzie daar.. Ik dacht ik ga echt niet meer werken op de vlijst! Ik sloot me boven op op de wc. Maar dat maakte weinig indruk op team de vlijst. Ze deden gewoon de deur weer open. Ik dacht ik krijg nooit geen band met deze mensen. De begeleiders zijn klootzakken en de clienten zijn gek zei ik regelmatig tegen iedereen. Oke de clienten op de vlijst hebben een laag niveau en zijn zichtbaar gehandicapt maar als ik nu terug kijk naar de vlijst is dit een soort tweede familie geworden voor mij, Elke dag stonden de begeleiders van de vlijst voor ons klaar als clienten. Elke dag opnieuw met een vleugje humor probeerde ze een postieve dag te maken voor iedereen. In het begin heb ik echt vaak gedacht wat ik hier in godsnaam deed? Maar de clienten zagen mij ook als een soort begeleiding. Ik hielp de begeleiding mee van de vlijst en zorgde dat iedereen zich fijn voelde en geacepteerd. Ik werd een soort hulp begeleiding want de clienten zelf zagen mij ook als leiding. Ik kreeg eigen taken op de vlijst en voelde me er door de jaren heen erg fijn en veilig. Wat in het begin een groot drama leek te worden voelde achteraf als familie.. Elke dag deden de begeleiders moeite om te zorgen dat ik vertrouwen in hun kreeg. Ik dacht dat ik ook hier snel weer weg kon. Niemand kan toch met mij omgaan dus op de vlijst zullen ze me ook in de steek laten net als mijn vorige plekken. Maar de vlijst was er voor mij van begin tot het eind. En die grote boswandelingen van 6km waren erg goed voor mij merkte ik al snel! Zo kon ik mijn energie op een positieve manier kwijt! In het begin heb ik het erg moeilijk gehad op de vlijst maar al snel voelde ik me gewaardeerd. Het team van de vlijst heeft al mijn zelfvertrouwen terug gegeven wat ik in al die jaren ben kwijt geraakt. Hun lieten zien dat ik een meisje was met mogelijkheden. Ik kwam binnen als een opstandige puber en ik ben nu een sterke jonge vrouw en dat ben ik nu geworden dankzij de steun en liefde van het team van de vlijst. Wat ben ik blij dat ze al die jaren mij zo gesteund hebben en mij geholpen met mijn problemen.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten