zondag 25 maart 2018

- Vrijwilligerswerk (Ouderenzorg!)

Maar genoeg over de Brink nu! Nu werk ik sinds een paar maanden bij een verzorgingshuis in Eindhoven, In de ouderenzorg op een gesloten afdeling, Dit doe ik zo ontzettend graag! Ik werk hier nu ongeveer een maand misschien iets langer, Ik weet nog goed mijn eerste dag, Er liep een oudere vrouw met een pop dus ik dacht een lieve opmerking te maken en zei: Dag mevrouw wat heeft u een mooie pop. Nee meisje dat is mijn 3 maanden oude baby. Oepssss Welkom bij de dementerende haha! Zij zag die pop echt als haar kind. Ik werd vuurrood maar ik had tenslotte nog weinig ervaring met dementerende ouderen! Een paar dagen later kwam ik een andere vrouw tegen met een pop. En toen dacht ik ik maak die fout geen 2de keer. Ik zei: dag mevrouw wat heeft uw een mooie baby. Hoeveel maanden is ze? Ging de bevaling goed? Waarop ze een beetje verbaast keek na mij. Lieverd je ziet toch wel dat dat een pop is antwoorde ze. Hahaahaha! Je moet creatief met deze doelgroep omgaan en dat kan ik zeker! Elke dag dat ik binnenkom krijg je dezelfde verhalen/vragen en elke keer moet je geduldig antwoorden. Dat is niet voor iedereen weg gelegd maar ik ben gek op dit werk! Ik heb een hele bijzondere band met de ouderen. Elke dag is een beetje hetzelfde. Je brengt ze naar muziek, gaat een boodschapje doen of brengt ze naar thereapie. En elke dag dezelfde verhalen over vroeger. Je komt soms in hele gekke situaties terecht want sommige mensen hebben een groot warverhaal waar je totaal niks van begrijpt. Maar de ouderen vooral niet tegen spreken want dan raken ze erg in de war en dat is niet de bedoeling. Ik heb geleerd dat je een beetje met de ouderen mee moet praten. Het is heel triest want soms krijgen ze een helder moment en dan beseffen ze vaak hoe ze eraan toe zijn en dat is erg om te zien. Sommige ouderen beginnen dan te huilen en raken overstuur. Maar een troost is dat ze het snel weer allemaal vergeten dat is ook fijn voor hun. Een oudere mevrouw denkt altijd dat ik haar kleindochter ben en dan krijg ik een kus op me wang en zegt ze: dag schatje hoe is het op school? Doe je goed je best? En wat zeg ik: Ja hoor oma het gaat goed. (mij is geleerd dat je vooral niet moet zeggen dat ik hun kleinkind niet ben want dat kan voor paniek zorgen bij de ouderen) Ik krijg regelmatig koekjes of lekkere ijsjes van de ouderen omdat ze denken dat ik een familie lid ben van hun. Ik sta op verschillende afdelingen en ik liep door de wandelgangen en zag een oude man in zijn onderbroek staan met zijn broek op zijn enkels. Ik liep na hem toe en heb zijn broek weer netjes gedaan met de riem erover. Ik wou weer verder met me werk waardoor deze man erg overstuur was, Hij klampte zich aan me vast en begon kei hard te huilen en zei: Je mag niet bij me weggaan, je moet bij mij blijven! Dat vind ik vaak heel triest. Je moet bepaalde afstand van ouderen houden en via de werkwijze werken. Ik ben zo zorgzaam en als een ouderen man of vrouw overstuur is en moet huilen wil ik degene het liefst knuffelen en een kus geven. Zo ben ik, ik sta misschien dichterbij de ouderen als misschien normaal is.. Ik doe er alles aan om te zorgen dat ze nog zo fijn mogelijk hun leven kunnen leven. Ik krijg vaak complimentjes van familie leden van de bewoners en dat doet me goed. Ze zien me stralen in dit werk en ze zien dat dit echt mijn ding is! Ik heb eindelijk mijn plekje gevonden en hoop dat dit nog lang zo mag blijven!



Geen opmerkingen:

Een reactie posten