maandag 17 september 2018

- Lang geleden dat ik heb geschreven, (Een Update!)

Hallo Allemaal, (Vergeet geen berichtje achter te laten in mijn gastenboeken!)

Het is lang geleden dat ik geschreven heb, er is veel gebeurd afgelopen tijd! Sorry dat ik jullie een beetje verwaarloosd heb! Ik dacht dat ik een leuke jongen had leren kennen, Jari heet hij, in het begin was het allemaal heel leuk en gezellig, maar naar onze tweede date had hij mij afgewezen.. Hij vond mij minder aantrekkelijk dan op de fotos… Deze jongen heeft ook een vorm van autisme en een licht verstandelijke beperking, ik heb hem in het rozenknopje leren kennen... Hij zat te zeiken dat langer haar aantrekkelijker is, en ook dacht hij dat ik kwa lengte langer zou zijn. (Ik ben 1,69) Maar ik vind het heel raar, want bij onze eerste ontmoeting had ik mijn haren ook al geknipt, en toen was ik nog helemaal ''geweldig'' en wou hij graag met mij op date! Heel zwart wit allemaal vind ik.. Ik heb nooit geluk in de liefde en dat is jammer! Ik ben echt toe aan een vaste relatie, maar jongens willen vaak niet verder kijken als mijn beperking helaas.. Ik hoop snel een lieve leuke jongen tegen te komen in mijn leven! En iemand die ook een beetje ruimdenkend in het leven staat, ik vond Jari wel een leuke jongen, maar het moet vanuit twee kanten komen toch?  Ik heb verder veel leuke dingen gedaan met mijn vriendjes en vriendinnetjes, ik ben lekker regelmatig een hapje en drankje wezen doen. Veel gezelligheid dus in mijn leven, maar geen geluk in de liefde! Ik heb ook veel leuke kleding gekocht afgelopen tijd, ik vind uiterlijke verzorging heel belangrijk.. Op mijn woning is het een paar weken redelijk rustig geweest, maar nu is het alweer een tijdje weer behoorlijk veel spanning met dat ene groepsgenootje! ze gilt, krijst, schreeuwt, scheld, en eist alle aandacht op, met haar woede aanvallen elke dag opnieuw.. Er is nauwelijks tijd voor de andere bewoners, en dat kost mij behoorlijk veel energie steeds! Mijn ouders hebben binnenkort een gesprek om de situatie te bespreken. En hopelijk gaat er binnenkort iets veranderen voor mij, (ander appartement etc!) Want niemand kan zo op een normale manier leven binnen deze woning. Hoe werkt dat bij jullie eigenlijk? Ervaren jullie ook veel onrust bij het begeleid wonen? Of hebben jullie gewoon een eigen appartementje met af en toe hulp? Ik wil daar ook graag naar toe werken. Gewoon mijn eigen stekkie, vrijheid, en rust! Ik blijf positief en hoop echt op verbetering! De ruzie met Hanne is weer uitgepraat gelukkig, we zijn weer dikke vriendinnen... We gaan weer regelmatig een drankje doen, en we zijn weer heel hecht samen! Ik ben heel benieuwd hoe het met jullie gaat? Met mijn medicatie afbouwen is het geweldig! Ik wil binnenkort een nieuw gesprekje met de huisarts, om nog een kleine dosis af te bouwen.. Ik wil ook het sporten weer op gaan pakken, omdat ik niet zo fit meer ben, als een tijdje geleden! Ik merk dat ik iets ben aangekomen, en wil een gezonde leefstijl weer oppakken. Ik ga nu met Hanne 1x in de week sporten op maandagavond, om weer een beetje in shape te komen haha! Dat is goed voor ons allebei, ik hou zoveel van lekker eten, maar ik merk dat ik een beetje teveel ''geniet'' en te weinig ''beweeg'' Op mijn werk is het super goed, de bewoners zijn leuk, en ik geniet elke dag! Ik vind het soms wel lastig om te gaan werken als het hier zo onrustig is, dan heb ik veel prikkels, en ik wil me voor 100% inzetten voor de ouderen, en ik heb het gevoel dat ik faal, als ik onrustig ben.. Ik probeer echt om elke dag de energie op te pakken en te gaan werken.. Maar het kost me de laatste tijd veel kruim, ik wil echt weer meer gaan bloggen, het helpt mij echt om mijn gevoelens te verwerken!
Ik hou jullie op de hoogte!
Groetjes Yoni

Een reactie posten